Texel in de winter, op vakantie in eigen land en net over de grens

Texel in de winter, op vakantie in eigen land en net over de grens

Ik ga graag op vakantie. Nieuwe dingen zien, van de natuur genieten, andere culturen leren kennen en lekker eten, heerlijk! Alleen bij het kiezen van de vakantieplek begint het bij mij wat te knagen… vliegen heeft een grote impact op het milieu. Een verre bestemming wordt zo toch een beetje minder aantrekkelijk voor mij. In deze blogserie ‘Op vakantie in eigen land en net over de grens’ wil ik laten zien dat je ook zonder vliegreis mooie reizen kan maken en gave steden kan bezoeken. Deze keer gaan we naar Texel in de winter.

De Waddeneilanden trekken mij. Ik was dan ook heel enthousiast toen we werden uitgenodigd om een weekendje naar Texel te gaan. Eigenlijk te kort om Texel te verkennen maar we hebben ervan genoten! Mijn vakantiegevoel begon bij de boot. Lekker van het uitzicht genieten en de meeuwen die om de boot heen zweven. Eigenlijk jammer dat de oversteek zo snel gaat.

Wandelen op het strand

We hebben heerlijke strandwandelingen gemaakt. Aan het eind van de eerste wandeling hebben we nog heel kort kunnen genieten van een voorbij zwemmende zeehond!

Tijdens het wandelen kon ik het natuurlijk niet laten om het afval dat we onderweg tegenkwamen mee te nemen. Gelukkig vond ik bij de eerste strandwandeling al vrij snel een mand en een touw waardoor ik alles achter mij aan kon slepen. De tweede keer op het strand kwamen we geen mand tegen, maar wel een heel groot touw dat al meer dan genoeg sleepwerk was.

Vuurtoren

Op het noordelijkste puntje van Texel staat een mooie rode vuurtoren. Ik houd van uitzichtpunten, en laat je nou net een mooi uitzicht hebben vanaf de vuurtoren. Met een wervelende trap van 118 treden ga je naar boven en kom je uit op zo’n 47 meter boven zeeniveau. Op de tussenplateaus kan je over de geschiedenis van de vuurtoren lezen. En bovenop heb je uitzicht over het noordelijk deel van Texel, de Noordzee, de Waddenzee, en in de verte kan je Vlieland zien liggen. Toen wij er waren waaide het echt heel hard. Wat het boven op de toren wel een beetje koud maakte, maar ik vond het zeker de moeite waard! Hier kan je een voorproefje vinden van het uitzicht vanaf de vuurtoren.

Helaas kan je niet zo hoog klimmen dat je de lamp van de vuurtoren zelf kan bekijken, dit had ons wel gaaf geleken. Op een van de verdiepingen worden wel oudere lampen tentoongesteld.

Uitkijkpunt Fonteinsnol

Voor een heel ander uitzicht kan je de uitkijktoren Fonteinsnol beklimmen. Je komt net boven de boomtoppen uit en in de verte kan je het strand zien liggen.

Zelf vind ik het altijd boeiend om een beetje over de geschiedenis van een gebied te weten. Zo heeft het bos op Texel ook een interessante geschiedenis. Voor een lange tijd waren de Texelaren voor het hout afhankelijk van het hout dat op het strand aanspoelde. De masten van gestrande schepen werden gebruikt voor het bouwen van huizen. Omdat ze hier niet meer afhankelijk van wilde zijn, is er aan het eind van de 19de eeuw dit dennenbos aangeplant voor de productie van hout.

Uitzicht vanaf het uitkijkpunt Fonteinsnol

Inmiddels heeft het bos een hele andere functie, namelijk natuurontwikkeling en recreatie.

Juttersmuseum

In het Juttersmuseum worden allemaal spullen tentoongesteld die op het strand van Texel zijn aangespoeld. Reddingsbanden, helmen, boeien, werkhandschoenen, televisies, verkeersborden en nog veel meer.
Texel kent een jutters verleden. In de filmzaal en via de informatiebordjes word je meegenomen in het leven van een jutter.

Waar ik alleen zwerfafval jut, gaan de echte jutters verder. Ze nemen mee wat ze op het strand vinden, aangespoelde schepen worden beroofd van de bel, reddingsboeien en naambordjes, of wordt de inhoud van een aangespoelde container geleegd. Het beroven van schepen en het legen van containers is iets waar ik zelf minder achter sta. Toch vond ik het een interessant en leuk museum om te bezoeken.

Ik raad je aan om aan het begin van de dag te gaan. Wij waren bij toeval net na openingstijd aangekomen bij het juttersmuseum, maar al snel werd het veel drukker, zelfs in de winter.

Ecomare

Ecomare vond ik zelf eerlijk gezegd een beetje teleurstellend. Ik dacht altijd dat ze er zijn om de zeehonden te redden. Maar het schijnt best goed te gaan met de zeehondenpopulatie in de zeeën van Nederland. Omdat het nu goed gaat met de populatie is het de vraag of het nog wel nodig is om zeehonden te redden. Sommige ecologen en ook de oud-directeur van Ecomare, Anton Hurkens, geven zelfs aan dat het helpen van de zwakkere dieren juist slecht kan zijn voor de populatie. Je houdt namelijk de zwakkere genen in stand. Daarom ben ik zolang het goed gaat met de populatie geen voorstander van zeehonden opvang. Aan de andere kant snap ik ook dat als je een zieke zeehond of een moederloze pup ziet liggen, het heel moeilijk is om niets te doen… Lastig dus.

De Slufter

De Slufter is een natuurgebied dat in open verbinding staat met de Noordzee. Bij hoogwater  stroomt er zout water het gebied in, waardoor er alleen planten kunnen groeien die zout water kunnen verdragen. Daarnaast is het gebied een ideale plek voor veel soorten vogels.

Toen wij er waren stond er een hele koude harde wind, daarom hebben we het gebied alleen vanaf de rand bekeken. Ik had de Slufter graag wat langer bezocht. Goede reden om snel weer terug te gaan naar Texel!

Vegan eten

Texel is volgens mij niet de beste bestemming als je veganistisch wil eten. Wel heb ik een veganistische zeewierburger bij Strandpaviljoen Paal 9 gegeten. Een lekkere burger met bite en een spannend gekleurd broodje (groenig) J Deze burger is wat prijzig maar ik kan hem je wel aanraden. En bij Strandpaviljoen Paal 17 heb ik een vegan tomatensoep gegeten. Deze soep vond ik niet zo spannend eerlijk gezegd.

Let op, wil je ook genieten van een zeewierburger bij Strandpaviljoen Paal 9? Ga dan niet naar strandpaal 9. Door een heftige storm dreigde in 1983 het strandpaviljoen in de zee te verdwijnen en is daarom verplaatst naar een ander stukje strand. Strandpaviljoen Paal 9 vind je nu ter hoogte van strandpaal 10.33.

De route naar Strandpaviljoen Paal 9 vind ik zelf erg mooi, je hebt er een prachtig uitzicht over de duinen.

Uitzicht vanaf de boot terug naar huis

Ik ga zeker nog veel vaker terug naar dit mooie eiland! Heb jij nog tips voor Texel (in de winter)? Ik hoor ze graag 🙂

 

4 gedachten over “Texel in de winter, op vakantie in eigen land en net over de grens

  1. O wow, wat heb je veel gezien! Ik hou ook van uitzichten 🙂 De Slufter moet je echt eens terug en dan liefst met laarzen zodat je een beetje de kwelder op kan.
    Die zeehonden zijn veel te fanatiek beschermd, ook vanuit Pieterburen. Ze zijn nu met zovelen dat de bruinvissen er last van hebben. Maar Ecomare vind ik alsnog tof, want het is heel educatief en ze doen veel met scholen en zomerkampen. En het Juttersmuseum is inderdaad erg leuk.
    Als je tijdens de zomervakantie terug gaat, moet je verplicht gaan wadlopen in de Cocksdorp!

    1. Lijkt mij heel erg leuk om te gaan doen! En goed idee om laarzen mee te nemen naar de slufter 🙂

      Ik snap wat je bedoelt met de educatieve kant van Ecomare, dat is wel een positief punt inderdaad. En toen het minder ging met de zeehonden heeft Ecomare ook wel echt goede dingen gedaan waardoor de populatie zo groot is als die nu is 🙂

    1. Klopt ja! Zo had ik er nog niet naar gekeken maar als ik de foto’s zo terug kijk is er inderdaad veel groen, veel grassen en naaldbomen 😛

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: